Προσδιορισμός της αποτελεσματικότητας του διοξειδίου του χλωρίου στη θεραπεία του COVID 19

Insignares-Carrione Eduardo 1 *, Bolano Gómez Blanca 2 , Andrade Yohanny 3 , Callisperis Patricia 4 , Suxo Ana Maria 5 ,
Arturo Bernardo Ajata San Martín 6 and Camila Ostria Gonzales 7
1. LVWG Global Research Director, Liechtensteiner Verein für Wissenschaft und Gesundheit, Liechtenstein, Switzerland (https://orcid.org/0000-0001-9337-0884)
2. Director of the Research Department, Genesis Foundation, Colombia
3.  Specialist in Medical Bioethics, Oncology Palliative Care Specialist, Spain
4. Director, Orthopedic and Traumatology Specialist, South clinic, La Paz, Bolivia,Spain
5. MSc, Training and Research Center – Bolivia Today Association, Epidemiologist, South Clinic, La Paz, Bolivia, Spain
6. Internal Medicine specialist, C Sorata 1146 V Victory, La Paz, Bolivia, Spain
7. La Paz, Bolivia, Spain (linkedin.com/in/camila-ostria-gonzales-96bb0514a)

Περίληψη

Εισαγωγή:

Ο στόχος αυτής της ανασκόπησης είναι να προσδιοριστεί η αποτελεσματικότητα του διοξειδίου του χλωρίου από το στόμα στη θεραπεία του COVID 19.

Μέθοδοι:

Ανασκοπήθηκε η έρευνα σχετικά με τον μηχανισμό δράσης του διοξειδίου του χλωρίου στους ιούς, με την από του στόματος κατανάλωση διαλυμένου σε νερό Cl02 και με την τοξικότητά του. Διεξήχθη μια εν μέρει πειραματική έρευνα σχετικά με τη χρήση από του στόματος υδατοδιαλυτού διοξειδίου του χλωρίου στη θεραπεία 20 ασθενών με ενεργή λοίμωξη COVID 19, σε σύγκριση με ομάδα ελέγχου 20 ασθενών που δεν έλαβαν διοξείδιο του χλωρίου.

Αποτελέσματα:

Για να συγκρίνουμε την επίδραση στην πειραματική ομάδα έναντι της ομάδας ελέγχου, πραγματοποιήθηκε μια δοκιμή σύγκρισης των αναλογιών και των διαστημάτων εμπιστοσύνης για τα γενικά συμπτώματα και για τα κριτήρια VAS και Likert, πραγματοποιήθηκε δοκιμή κατά ζεύγη (α: 95%) χρησιμοποιώντας το Wilcoxon-Mann-Whitney. Κατά τη σύγκριση της πειραματικής ομάδας με την ομάδα ελέγχου την έβδομη ημέρα μετά την εκδήλωση συμπτωμάτων, διαπιστώθηκε σημαντική διαφορά στην πειραματική ομάδα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου για τα συμπτώματα Πυρετός (p. 0000), Βήχας (p. 0,0000), Ρίγη (p. 0,0000) και Δύσπνοια (p. 0,0006). Κατά την εκτέλεση της οπτικής ανάλογης σύγκρισης του πόνου στην ομάδα ελέγχου και στην πειραματική ομάδα, βρέθηκε ότι σε όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν την κλίμακα μειώθηκε σημαντικά σε αυτήν την ομάδα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (p. 0,0000, p: 00017 ). Την 14η ημέρα μετά την επίδειξη η διαφορά ήταν μεγαλύτερη (p: 0,000; p: 0,0043). Κατά την αξιολόγηση και των δύο ομάδων (Ελέγχου και Πειρματική) στα εργαστήρια, διαπιστώθηκε διαφορά για τις τιμές C αντιδρώσας πρωτεϊνης την 7η ημέρα (p. 0,0001) και LDH (0,0036), με υψηλότερες βαθμολογίες για την πειραματική ομάδα. Για τα Δ-Διμερή 7η ημέρα (p: 0,0194) και την 14η ημέρα (p: 0,0029) βρέθηκε διαφορά σε όλες τις παραμέτρους. Τα αποτελέσματα συνολικά (p <0,05) δείχνουν την υπόθεση ότι το διοξείδιο του χλωρίου είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία του COVID19.

Συμπέρασμα:

Το διοξείδιο του χλωρίου είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία του COVID19 και οι μηχανισμοί δράσης με τους οποίους δρα για να το επιτύχει προτείνονται σε αυτή την εργασία. Συνιστάται περισσότερη έρευνα. Συνιστάται η διενέργεια διπλών τυφλών μελετών και η διερεύνηση μελετών τοξικολογικής ασφάλειας και θεραπευτικής αποτελεσματικότητας του διοξειδίου του χλωρίου σε παθολογίες επιδημιολογικών επιπτώσεων στο εγγύς μέλλον.

Λέξεις-κλειδιά: SARS-CoV-2 • COVID19 • Αποτελεσματικότητα • Διοξείδιο του χλωρίου.

πηγή:  CLINICAL STUDY OF EFFECTIVENESS OF CDS

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *